Հարգելի այցելու, այս էջում յուրաքանչյուր նկար ներկայացված նյութի մի փոքր մասն է: Ավելի ամփոփ ինֆորմացիա ստանալու համար սեղմեք յուրաքանչյուր նկարի վրա.այն իր մեջ հղում է պարունակում:

Տիեզերքը շատ մոտ է

<<Տիեզերքը շա˜տ մոտ է>> նախագծի նկարագրությունը, կառուցվածքը և տեխնոլոգիական վերլուծությունը: Նախագիծը ներկայացվել է Մայքրոսոֆթ ընկերության <<Նորարար ուսուցիչներ 2011>> ֆորումին և արժանացել գլխավոր մրցանակի: Նախագծի հեղինակը Աննա Գալստյանն է:Նախագիծը ներկայացնելու է մարտի 19-22 Պորտուգալիայի Լիսաբոն քաղաքում անցկացվելիք եվրոպական կրթական ֆորումին:

 

Սեդա Հարությունյանի պատրաստած նյութերը PReZI ծրագրի միջոցով

 

 

	Գլօգ նվիրված Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցին
Գլօգ նվիրված գրքի ստեղծման պատմությանը

Նյութերը պատրաստված են <<Օհանյան>> կրթահամալիրի

դասվար Գայանե Հայրապետյանի կողմից

 

Մտագրոհ www.stixy.com ծրագրի միջոցով

 

 

Գլօգ նվիրված Պարույր Սևակին

 

 

Տեսանյութեր Վահան Տերյանի և Պարույր Սևակի մասին:   Նյութերը պարտրաստված են Sliderocket ծարագրով:

 

 

Նյութերը պատրաստված են <<Օհանյան>> կրթահամալիրի

հայոց լեզվի մանկավարժ Սոնա Միսկարյանի կողմից

 

 

Մերօրյա ուսուցիչը

 

 

  Ո վ է Ուսուցիչը. գիտելիքների շտեմարան, որ իր գանձերը պիտի մատուցի Աշակերտին, մինչև իր լիակատար սպառվելը, թե յուրահատուկ հաղորդիչ, որ պետք է լիցքավորվի և պարպվի` ժամանակի հրամայականին ականջալուր:

  Եթե Ուսուցիչն իր` տարիներով ամբարած գիտելիքների սրվակից մի փոքր դատարկի` այդ կենարար հեղուկով օծելով իր Աշակերտին, և նորից փակի այդ սրվակը` թանկարժեք հեղուկը ավելորդ չվատնելու համար, ապա այն կքացախի գինու պես… և հետո այն այլևս չի ծառայի իր նպատակին` առաջին հերթին վշտացնելով հենց իրեն` Ուսուցչին:

  Ուրեմն` անհրաժեշտ է միշտ լիքը պահել այդ սրվակը` անընդհատ սպառելով ու վերստին լրացնելով պակասը: Չէ որ Ուսուցչի համար կարևոր է հենց Աշակերտ գաղափարը. առանց աշակերտի նա ոչինչ է:  Ուսուցիչը անսահման նվիրվում է իր Աշակերտին. դա վեհություն է տալիս իր կերպարին ու կոչմանը: Բայց հաճախ դա միայն պատրանք է լինում, և հանկարծ մի օր Ուսուցիչը հայտնաբերում է, որ դադարել է իր Աշակերտի համար անհրաժեշտություն լինելուց, իսկ անուշաբույր մաճառից, որ քաղցրահամ գինի էր դարձել, արդեն… քացախի հոտ է գալիս…

  Այո, ուսուցիչը հաղորդիչ է, յուրահատուկ միջնորդ կամ փոխանցող աշակերտի և գիտության միջև, ուղեկից և Ուղղորդող, որը, իհարկե, չպետք է Աշակերտի հետ քայլի մինչև նրա ուղու ավարտը` Առաջնորդի դերը ստանձնած:

  Դա Աշակերտին պետք չէ:

  Այս փաստը գուցե խոցում է անփոխարինելի լինելու հավատամքով ապրող շատ ուսուցիչների, բայց … ակամայից հիշում եմ .ՙԹե ուզում ես երգդ լսեն, ժամանակիդ շունչը դարձիր՚…

  Աներևակայելի քառատրոփ հևքով զարգացող այս դարում դյուրին չէ լինել Ուսուցիչ-ուղեկցող և չվրիպել կամ չսխալվել: Իսկ այդպիսի սխալները չեն ներվում. լինել ժամանակի զգայուն ալեհավաքը, զտել ու բյուրեղացնել այն ամենն, ինչ անհրաժեշտ է աշակերտի մտքին ու հոգուն, ուղղել նրա հայացքն ու ուղղորդել այնպես, որ որքան հնարավոր է շուտ ազատվի Ուսուցիչ-ձեռնափայտից ու քայլի ինքնուրույն, հաստատուն քայլերով. ահա Ուսուցչի դժվարին առաքելությունն այսօր:

  Ուրեմն, սիրելի Ուսուցիչ-ալեհավաք կամ Ուսուցիչ-ուղղորդող, եթե գիտակցել և ընտրել ես այդ կոչումը, այսինքն` պատրաստ ես ժամանակիդ շունչը դառնալու… թարմացրու անուշահամ հեղուկը…ոչ, ոչ, մի դատարկիր:

  Սպառիր:

  Ու նորը քամիր: